start.

geschiedenis.

organisatie.

agenda.

activiteiten.

jeugdwerk.

meditatie.

gebouwen.

gebruik.

fotoalbum.

restauratie.

contact.

links.

beleidsplan.

anbi kerk.

anbi diaconie.

KERK LANGWEER
meditatie

Meditatie

 

LUCAS 2

 

1 En het geschiedde in die dagen
dat er een bevel uitging
vanwege koning en parlement
dat het gehele rijk een QR-code moest hebben.
2 Deze QR-code had voor het eerst plaats
toen Corona het bewind over de ziekenhuizen voerde.

3 En zij gingen allen op reis
om aan hun QR-code te komen,
ieder naar de eigen stad.

4 Zo trok Jozef op,
van Galilea,
naar Juda,
naar de stad van David,
die Bethlehem heet,
omdat hij uit het huis en het geslacht van David was,
5 om zich te laten inschrijven met Maria,
zijn ondertrouwde vrouw,
die zwanger was.

6 En het geschiedde, toen zij daar waren,
dat de dagen vervuld werden dat zij baren zou

7 en zij baarde haar eerstgeboren zoon
en wikkelde hem in doeken
en legde hem tussen wat dozen afgedankte mondkapjes.

 

Zo ongeveer zou het kerstverhaal beginnen als het zich hier en nu zou afspelen, in onze tijd. En zo klinkt het kerstverhaal ook in onze tijd. Want dit zijn de omstandigheden waaronder wij Kerst gaan vieren, voor het tweede jaar achter elkaar. In deze werkelijkheid, die we behoorlijk zat zijn, lezen we de verhalen van Advent en Kerst om ze opnieuw te laten landen in onze tijd.

Of we ze sàmen kunnen lezen, in de kerk? Compleet met kerstliederen in de Kerstnacht? En lopend door het dorp in de Krystkuyer in Langweer? Ik vraag het me sterk af vanwege de oplopende Coronabesmettingen en de toestanden in de ziekenhuizen. Het zou wel weer eens een stille Kerst kunnen worden die hooguit online gevierd kan worden en in huiselijke kring. Dat doet wat met mij en met velen om me heen.
Het zijn dus weer van die dagen. In zulke dagen lezen we straks van de geboorte van het Kindeke. Dat Kindeke krijgt een bijzondere plaats: een kribbe. In onze tijd zou dat het magazijn van opgeslagen bedden in door Corona overspoelde ziekenhuizen kunnen zijn. Of een hoekje van een overvol AZC of ergens tussen het prikkeldraad op de grens tussen Polen en Wit-Rusland.

Het gaat er de schrijver van het Lucas-evangelie om dat het Kindeke, dat het licht der wereld is, niet aan het hof of in een luxe hotel ter wereld komt, maar in het duister van de tijd, aan de rand van de samenleving. Zo vertelt de schrijver ons dat God juist daar is, midden onder ons, midden in ons bestaan. Niet dat het daar direct gezellig en warm zal zijn. Niet dat daar het donker meteen verdwijnen zal. Nee, het leidt uiteindelijk zelfs tot een kruis. Maar de schrijver wil ons wel duidelijk maken dat in zulke omstandigheden daar God erbij is, volstrekt solidair met de allerarmsten van deze wereld. Het is die God die zich laat verwerpen en bespotten, zich laat verraden en verloochenen, net als het Kindeke dat zich zal laten kruisigen.
Je kunt daar twee kanten mee uit en beide lijnen zijn in de traditie van de kerken de eeuwen door aanwezig in de diensten. Het eerste is de lijn dat God zo de schuld van de mensen verzoent. De tweede lijn is dat die liefde van God ons aan moet sporen om hetzelfde te doen. Dat tweede is een hele toer, waar het telkens weer over moet gaan in de kerk. Want zo gemakkelijk laten wij ons eigen ‘ik’ niet kruisigen en zo makkelijk bekeren wij ons niet tot de allerarmsten in deze wereld. Het is het Kindeke dat ons elk jaar opnieuw die weg wijst.

En er is nog een lijntje te trekken: die huizen waar de komende weken de moeite het grootst is, zouden nu juist wel eens de plek kunnen zijn waar in onze tijd het Kindeke ter wereld zou komen. Want dat is de boodschap van de Bijbel: daar waar de ellende het hoogst is, daar verschijnt God. Hoe? In Bethlehem in een kind. In onze tijd in een medemens of een bijzondere gebeurtenis. Of zomaar in een diep besef dat je niet alleen bent.

Aart Veldhuizen

omhoog ^
volgende >